\xde\xe1 gaf hann \xde\xf3r hamarinn ok sag\xf0i, at hann myndi mega lj\xf3sta sv\xe1 st\xf3rt sem hann vildi, hvat sem fyrir v\xe6ri, at eigi myndi hamarrinn bila, ok ef hann yrpi honum til, \xfe\xe1 myndi hann aldri missa ok aldri flj\xfaga sv\xe1 langt, at eigi myndi hann s\xe6kja heim h\xf6nd, ok ef \xfeat vildi, \xfe\xe1 var hann sv\xe1 l\xedtill, at hafa m\xe1tti serk s\xe9r. En \xfeat var l\xfdi \xe1, ar forskeftit var heldr skammt. \xdeat var d\xf3mr \xfeeira, at hamarrinn var beztr af \xf6llum gripunum ok mest v\xf6rn \xed fyrir hr\xedm\xfeursum, ok d\xe6m\xf0u \xfeeir, at dvergrinn \xe6tti ve\xf0f\xe9it.